ေကာ္ဖီၾကိဳက္သြားေသာက်ေနာ္။

က်ေနာ္ေျပာျပခ်င္တဲ့ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ အပိုင္း(၆)။

ရင္ခုန္သံေတြျပင္းထန္စြာျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္အတူတူ ဓာတ္ေလွခါးထဲသို႕ေရာက္လာခဲ့သည္။
ႏွစ္ဦးသားေခါင္းကိုငံု႕ထားျပီး အမွတ္မထင္သူ႕ကိုၾကည့္လိုက္ခ်ိန္တြင္ သူထံမွ လညး္အၾကည့္တစံုကိုရလိုက္သည္။
ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ္ကပဲ စျပီး ျငိမ္သတ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္က်င္းၾကီးကို ျဖိဳခြဲလိုက္ျပီး " Uniform ႏွင့္လည္းလွတာပဲ" ဟုအရဲစြန္႕၍ေျပာခ်လိုက္သည္။
သူ႕မ်က္ႏွာေလးတြင္ၾကက္ေသြးေရာင္ျဖန္းသြားေတာ့သည္။
``ဘာေသာက္မလဲ၊ တစ္ခုခုေသာက္ပါ။ ေကာဖီၾကိဳက္လား၊ ေကာ္ဖီပဲမွာလိုက္မယ္။ ´´ တစ္ခါမွ ေကာ္ဖီမေသာက္ေသာက်ေနာ္ ဘယ္လိုလုပ္ေခါင္းညိတ္သြားမိမွန္းမသိ။
သူ႕ကိုက်ေနာ္လိပ္စာကဒ္ကေလးထုတ္ေပးလိုက္ျပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္မိတ္ဆက္ျဖစ္သြားသည္။ သူက က်ေနာ္ထက္၂ႏွစ္ၾကီးသည္။ ျပီးေတာတစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ဘဏ္ႏွင့္ပတ္သတ္တာေတြကို ေျပာဆိုၾကသည္။
ဒီေန သူ႕ကိုၾကည္ရတာပိုေခ်ာေနသလိုပဲ။ ၾကည့္ရတာ သူရဲ႕ က်ေနာ္အတြက္ဟုထင္ရတဲ့ အျပံဳးေလးမ်ားသူ႕မ်က္ႏွာတြင္ ပန္ဆင္ထားခ်င္ေၾကာင့္ျဖစ္မည္။
က်ေနာ္လည္းသူရဲ႕ အလုပ္ခ်ိန္ကို အားနာသျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ကာ ကိုေက်ာ္မင္းကိုေခၚ၍ျပန္လာခဲ့ပါသည္။
အျပန္လမ္းတြင္ေတာ့ စကားမေျပာႏိုင္၊ သူ႕ရဲ႕ အျပံဳးေလးမ်ားကလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ဖမ္းစားထားသည္။
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ကိုေက်ာ္မင္းကို မနက္ျဖန္သူသြားလွ်င္ သူမထံေပးေပးဖို႕ ဘဏ္မွထုတ္ေသာ ဒိုင္ယာရီႏွင့္ က်ေနာ္စီစဥ္ဒီဇိုင္ဆြဲေဆာင္ရြက္ထားေသာ ျပကၡဒိန္ကိုေပးထားလိုက္ပါသည္။
အဲ့ဒီေနညက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္။ အေတြးထဲတြင္ သူစိုးမိုးထားတယ္။ မိုင္လိုကသာ အစြဲတမတ္ေသာက္တက္ေသာက်ေနာ္ကိုဒီညေကာ္ဖီကိုေဖ်ာ္ေသာက္ေတာ့ က်ေနာ္ေမေမက ``ထူးဆန္းလွခ်ီလားငါ့သားရဲ႕´´။ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိေအာင္ျဖစ္သြားသည္။
ျပီးေတာ့မွ ``ေၾသာ္တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္းအေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္တာေပါ့´´ လို႕ေျပာရင္းရီျပလိုက္သည္။
ေနာက္တေန႕ ေနလည္ခငး္တြင္ေတာ့ က်ေနာ္စားပြဲေပၚရိွဖုန္းမွ အသျံမည္လာသည္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္စကားေျပာသံမၾကားပါ။ ျပီးမွ က်ေနာ္ေပးလိုက္တဲ့ ပစၥည္းမ်ားအတြက္ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းနဲ႕ က်ေနာ္အတြက္ သူ႕ဘဏ္မွ ျပကၡဒိန္ထည့္ေပးလိုက္ေၾကာင္းေျပာပါသည္။ အရမ္းကိုေပ်ာ္သြားသည္။ ဘာေျပာေျပာ သူ႕ထံမွာ က်ေနာ္ရိွေနျပီလား။
ေရွ႕လတြင္ ေျမာင္းျမတြင္ ဘဏ္ဖြင့္စရာရိွ၍ ညေနပိုင္းတြင္ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ပတ္သတ္သည္မ်ားကို ၄င္းဘဏ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည့္သူမ်ားကို ရွင္းလင္းသင္ၾကားရသည္။
သို႕ေသာ္က်ေနာ္စိတ္ထဲတြင္သူ႕မ်က္ႏွာသာ ျမင္ေယာင္ေနမိသည္။ ``က်မတို႕ကလည္း ဧရာ၀တီတုိင္းကပဲ၊ ဘာလုိ႕က်မတို႕ကိုေတာ့ ျပကၡဒိန္မေပးတာလဲ´´။
ေသျပီ။ ဟုိပုဂၢိဳလ္ႏိွပ္စက္သြားျပန္ျပီ။ ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာျမင္ရင္ မိတ္ဖြဲ႕တတ္တဲ့ ကိုေက်ာ္မင္းလက္ခ်က္။ ေျမာင္းျမမွသင္တန္းသူႏွစ္ဦးကိုသူခြ်န္သြားျပီ။
သူက်ေနာ္အေၾကာင္းေတြေတာ္ေတာ္ေျပာထားပံုရသည္။ အဲ့ဒီအထဲကမွ နမ့္စုျမတ္သြယ္ကက်ေနာ္ကိုပိုျပီခင္မင္ပံုေပၚပါသည္။ ၾကည့္ရတာ ကိုေက်ာ္မင္းကသူ႕ကို ပိုးေနပံုေပၚသည္။ သူကေျမာင္းျမခရိုင္မွ လွယဥ္ေက်းမယ္တစ္ဦးအျပင္ ပုသိမ္တကၠသိုလ္မွ Physics မွ အလွမယ္ရရိွထားသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။
ဒီလိုနဲ႕သူတို႕ဘဏ္ဖြင့္လွ်င္လိုက္ခဲ့ရန္ သူကဖိတ္ေခၚပါသည္။
က်ေနာ္က ပုသိမ္မွာဖြင့္မွလာမယ္လို႕ေျပာလိုက္ေတာ့ သူမ်က္ႏွာမဲ့သြားသည္။ ေၾသာ္ တိုင္းရင္သူေတြကဒီလိုပါပဲ။ ဟန္မေဆာင္တတ္ဖူး။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ေရခ်ိဳးျပီးတာနဲ႕ ဦးေလးမိသားစုႏွင့္ ထမင္းစာရန္ဖိတ္ထားသျဖင့္ ထမင္းစားထြက္လာခဲ့သည္။အိမ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ၊ အိမ္က က်ေနာ္တို႕လိုအပ္သည္မ်ားကိုကူညီေစာင္ရြက္ေပးေသာ နယ္မွ ညီမ၀မ္းကြဲေလးတစ္ေယာက္က ``ကိုေတဇ ေစာေစာက အမတစ္ေယာက္ဖုန္းဆက္သြားတယ္။ကိုေတဇရိွလားလို႕ေမးျပီးဖုန္းခ်သြားတယ္။´´ အို႕ဘယ္သူဘာလိမ့္။ သူမ်ားလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ညေနတုန္းက ေျမာင္းျမကလူေတြလား။
ျပႆနာပဲ။
ဆက္ရန္

3 comments:

Nay Nay Naing said...

Brother..
Do you still like Coffee?

suwei said...

hmmm..
so..
do u still drink coffeE?
actuali coffee is reali gd!
fragrance..n keep u awake.
may b u can reali take time to savour it ..rather than..drink it for d sake of HER :P

ps:can u continue with d story? pls?

About Me said...

Hi, Ya. I still like coffee.:)
Sure.. I am still writing the story